Przejdź do treści
Uśmiechnięty pies na łące

Przypadek onkologiczny – Max, 7-letni golden retriever

Diagnoza:

Max, 7-letni Golden Retriever, został przyprowadzony do naszej przychodni z powodu zauważalnego guza na boku. Właściciel zauważył, że guz szybko rósł i wywoływał u Maxa dyskomfort. Po dokładnym badaniu klinicznym i pobraniu próbek tkanki, wykonaliśmy biopsję, która potwierdziła obecność złośliwego nowotworu – mięsaka. Dodatkowo przeprowadziliśmy kompleksowe badania obrazowe, w tym RTG klatki piersiowej i ultrasonografię, aby ocenić, czy doszło do przerzutów.

Leczenie:

Na szczęście, w przypadku Maxa nowotwór nie dał przerzutów, co pozwoliło na skuteczne zastosowanie lokalnej terapii. Rozpoczęliśmy od chirurgicznego usunięcia guza, dbając o to, aby usunąć całą masę nowotworową wraz z marginesem zdrowej tkanki. Po operacji Max przeszedł serię chemioterapii, aby zminimalizować ryzyko nawrotu choroby. W trakcie leczenia Max był pod stałą opieką naszego zespołu onkologów i anestezjologów, co zapewniało mu komfort i minimalizowało skutki uboczne terapii.

Wynik:

Po zakończeniu leczenia Max przeszedł serię badań kontrolnych, które nie wykazały obecności nowych zmian nowotworowych. Jego aktywność i apetyt wróciły do normy, a regularne wizyty kontrolne w naszej przychodni pozwalają na bieżące monitorowanie jego stanu zdrowia. Przypadek Maxa jest przykładem, jak wczesna diagnoza i kompleksowe podejście terapeutyczne mogą skutecznie walczyć z nowotworami u zwierząt.

Monika Morawska

Lek. wet. spec. Monika Morawska jest specjalistką chorób psów i kotów, onkologiem klinicznym oraz chirurgiem. Jest współzałożycielką Przychodni Weterynaryjnej Moonvet w Łodzi – dynamicznie rozwijającego się ośrodka onkologii weterynaryjnej – członkinią European Society of Veterinary Oncology (ESVONC) oraz założycielką jednej z największych społeczności lekarzy weterynarii w Polsce, „Weterynarze po studiach”. Na co dzień zajmuje się diagnostyką i leczeniem chorób nowotworowych oraz hematologicznych u zwierząt towarzyszących. Prowadzi pacjentów wymagających zaawansowanego, indywidualnego podejścia terapeutycznego, łącząc leczenie internistyczne z chirurgicznym. Szczególnie interesują ją przypadki trudne, niejednoznaczne diagnostycznie i niestandardowe – traktuje je jako impuls do rozwoju klinicznego i podnoszenia standardów leczenia. W pracy kładzie nacisk na podejście oparte na analizie i interpretacji danych, a nie na schematach, łączenie wielu metod diagnostycznych, świadomą komunikację z opiekunami oraz komfort i dobrostan pacjenta.